Soyadı Taşımanın Yükü ve Hafifliği
Colin Hanks'in kariyeri, tanıdık bir soyadının hem sağladığı erişimi hem de yarattığı beklentiyi ele alışının bir incelemesi.
Colin Hanks'in "Önemsiz Biri 2" filmindeki Sheriff Abel karakterinin omuzlarındaki yorgun ifade, bir oyuncunun hem kendini kanıtlama çabasını hem de çoğu zaman bunu yoran bir sistemin içinde oluşunu anlatır gibidir. Sanki, verilen her rol, beklentileri sessizce bir kez daha doğrulamak veya yıkmak için bir fırsat taşır. Bu, sinemanın kendine fazlasıyla güvenen ama temelde ne yapacağını bilemeyen işlerinin, oyuncular üzerindeki yükünün de bir yansımasıdır.
Kariyerine Tom Hanks'in gölgesinde değil, aksine o gölgenin sağladığı geniş açıda başlayan Hanks, kendi çizgisini belirleme konusunda ısrarcı göründü. Gençlik dizileri ve komedilerle yola çıktı, "Roswell" gibi yapımlarla adını duyurdu. Ancak, zamanla, çoğu zaman, karakterlerinin filmin genelindeki 'nasıl daha iyi görünürüm' telaşından ziyade, hikayenin gerektirdiği boşlukları doldurma görevini üstlendiği anlaşıldı. Bu bir nevi, filmin ana iddiasını sırtlayan değil, ona zemin hazırlayan oyuncu olma hali.
"Önemsiz Biri 2"de Sheriff Abel rolünde, Hutch'ın uluslararası suçlularla olan tükenmiş mücadelesi içinde bir anlık duraklama. Karakter, evet, oradaydı. Hikaye onu çağırdığında belirdi. Ancak filmin kendisi, Hutch'ın bitmeyen borç ve suikast döngüsüne o kadar odaklı ki, yan karakterlere derinlik katma iddiası taşımıyor. Hanks, bu rolde, verileni temizce yerine getiriyor. Tıpkı "American Dad!"deki "Successful Classmate" seslendirmesi gibi; anlık, işlevsel, ama kalıcı bir iz bırakmayan bir tercih. Performansının ötesinde, filmlerin kendisi çoğu zaman hikayesini yeterince derinlemediği için, oyuncunun orada varoluşu da çoğu kez bir araç olarak kalıyor.
Sonuç olarak, Colin Hanks, sinemanın kendisine sunduğu alanı akıllıca dolduran, projelerin iddialı tercihlerini daha gerçekçi kılan bir varlık. Kimi zaman bu, filmlerin boşluklarını dengelemek anlamına geliyor. Kimi zamansa, iyi bir fikrin kötü uygulandığı anlarda bile, en azından bir parça inandırıcılık katmak. Kendi yolunu bulma çabası, ne kadar zorlu olursa olsun, filmlerin anlamsız uzunluklarında bile bir nefes alma alanı yaratıyor. Bu, takdir edilesi bir duruştur.
Puan, editör değerlendirmesine okur beğeni oranı eklenerek hesaplanır; kişi sayfasındaki izleyici puanından ayrıdır.
Henüz okur oyu yok